Ik heb hem! De DVD waarover ik het al eens over had. En verklaar me maar keihard voor gek (nou ja, liever niet maar als het moet dan moet het) maar ik stond net met kippenvel en tranen in mijn ogen voor de tv. Ja, vanwege een band. Ja, omdat ik ze zo geniaal vind en ja omdat ik weer even terug was op Pinkpop vorig jaar. En omdat ik het heerlijk vind om te zien hoe een band helemaal geniet op het podium en om te zien hoe 90.000 man (ja, echt waar) helemaal uit mijn dak gaan. De afgelopen week was klote, maar nu voel ik me opeens stukken beter. Oh en mocht iemand toevallig ooit eens Matt’s gitaar (die met die glitters, want hey, ik ben wel een vrouw) tegenkomen: ik zou het niet erg vinden om hem te hebben. Echt niet.

Verder heb ik make-up gekocht vandaag. Geen wereldwonder voor de meeste mensen, maar voor mij wel. Ik gebruik namelijk nooit make-up. En ja, ik ben echt een vrouw en toch echt al bijna 22 (ik hou er van om dat te zeggen). Maar het enige dat ik gebruik is mascara, en dat vind ik niet onder de categorie make-up vallen. Dat is gewoon een gebruiksvoorwerp, net zoals een telefoon. Maar na in de wachtkamer van het ziekenhuis (ik krijg nu overigens een lactose-intolerantie-test, finally) een etos-boekje gelezen te hebben, bedacht ik me dat ik op zich best wat minder anti-makeup zou mogen worden. En er soms ook gewoon iets verzorgder uit mogen zien. Toch wel. Dus, op naar de Etos, meisje aangeklampt (die me waarschijnlijk daarna keihard uitgelachen heeft want 22 en nog nooit make-up?) en opgetut naar buiten. Ik ben nu in het trotse bezit van paarse oogschaduw (die me waarempel nog goed stond, al kon ik “je ogen spreken nu veel meer” niet helemaal herkennen, maar ach, ik ben dan ook geen expert) en mousse foundation. Ofzoiets. In ieder geval zo’n goedje in een potje met een sponsje en daar krijg je dan een egalere huid van. Dat zag ik daadwerkelijk ook, maar toen ik het daarna afveegde (want alleen een egale huid op mijn kaaklijn ziet ook zo vreemd uit) schrok ik toch wel van de bruinige tissue. Misschien moet ik me nu ook nog gaan aanleren dat ik mijn gezicht ’s avonds schoonmaak, want als ik me ’s avonds op Niels’ zijn schouder vlij om in slaap te vallen, zal ik dat de volgende avond niet meer mogen als hij ’s morgens wakker wordt met een bruin tshirt in plaats van een zwart…

Trouwens, die nieuwe weblog gaat nog wel even duren, want zoals gewoonlijk zit Wordpress in zijn puberteit en is ie nogal tegendraads. Uit alle frustratie heb ik hem onterfd en vermoord, dus ik moet weer even wachten tot er weer een nieuwe geboren wordt en ik er het geduld voor heb om deze in zijn puberteit te kunnen onderdrukken.