Sanye.org is vanaf vandaag gesloten en getransformeerd in een vernieuwde website:

Zelfde naam, maar dan iets Nederlandser :)
Ik hoop dat jullie allemaal gezellig meegaan!

Zaterdag besloot mijn moeder dat ze mijn knie niet vertrouwde en dus gingen we naar de Nightcare. Daar besloot de arts dat hij mijn knie ook niet vertrouwde en werd ik doorgestuurd naar de E.H.B.O. Nu had ik niks ernstigs, maar hun beleid zouden ze wel mogen veranderen. Wij hebben drie uur daar gezeten (goed, tussendoor zijn er wel foto’s van mijn knie gemaakt) voordat we geholpen werden. Ik werd na twee uur geroepen en naar een kamer gebracht en ‘de arts komt zo’. Na een uur is mijn moeder maar eens gaan vragen of ze me niet vergeten waren. Uiteindelijk stonden we na ruim vier uur weer buiten, of beter gezegd, zat ik weer buiten, want ik werd mooi in een rolstoel gedropt door mijn moeder. Lopen ging moeilijk want mijn been was van halverwege mijn scheenbeen tot halverwege mijn bovenbeen in het verband gewikkeld. Geen gebroken knie, wel een zwaar gekneusde die het verdrinken was in zijn eigen vocht. Dus tot vanavond heb ik rondgestrompeld met een stijf been en eigenlijk vooral gezeten met mijn been hoog. Het verband is er nu af, en nu weet ik ook waarom het zo’n pijn deed: het verband zat lekker vast in mn wondje. Maar goed, vrijdag moet ik terug en gaan ze kijken of er misschien iets gescheurd is… Ik hoop dat het snel voorbij is - al weet ik dat dat niet zo is - want ik sta stijf van de ibuprofen (dus ik ben zo suf als een ik weet niet wat), ik slaap slecht en mijn lichaam voelt gewoon rot.

En het helpt niet mee dat ik Niels sinds donderdagmorgen niet gezien heb, en hem pas donderdag ga zien. Wat dan wel weer helpt is een lief meisje van vijf jaar die op je schoot kruipt als ze moe is en je geheimpjes vertelt en toch nog een hele mooie tekening voor je maakt. Ik hou echt van mijn (stief)nichtje :)

Ik denk dat mijn oog begrepen heeft dat het Pasen wordt. Mijn ooglid is nu echt vuurrood met paarse vlekken, en ook onder en naast mijn oog zitten paarse vlekken. Een kleurrijk geheel, en vooral ook erg de aandacht trekkend van mensen in de stad. Ik vraag me af of ze denken dat ik door mijn gewelddadige vriend mishandeld ben of dat ik misschien wel ben overreden door een auto (nou ja, aangereden, ik denk dat in het geval van overreden, ik niet rond zou hupsen). Dat hupsen trouwens, ook erg passend bij Pasen. Als ik nou twee paashaasoren op zet, ben ik echt een paashaas. Mijn val-timing had niet beter kunnen zijn ;)

Na veel gedenk, getwijfel en het erkennen dat ik me misschien teveel door anderen heb laten beïnvloeden heb ik een besluit genomen: ik stop met Notarieel Recht. Ik ga wel door met Rechten, maar ik ga een ander traject doen. Een traject waarmee ik - als ik het goed plan qua aanbevolen vakken - bijna alle masters kan doen die de faculteit aanbiedt, en ook nog eens vier vakken kan kiezen van andere richtingen als ik dat zou willen. Waarom zou ik notarieel traject doen als ik de master toch niet wil doen? Ik heb me teveel door een vriend laten beïnvloeden en nu ga ik tenminste doen wat ik echt wil: van alles wat maar wel wat internationaal recht en wat ondernemingsrecht. Ik kan nu alle kanten op, en ach misschien doe ik er wel wat geschiedenis of communicatievakken bij, wie weet? Het klinkt allemaal zo logisch en ik vraag me af waarom ik me opeens zo op Notarieel Recht gericht heb. Opeens hoor ik van allerlei mensen uit mijn omgeving (waaronder een collegaatje die ik pas twee weken ken, mijn moeder en Niels) dat ze allemaal niet begrepen waarom ik Notarieel Recht deed. Ik zelf nu ook niet. Het is leuk, maar er is zoveel meer. En dus ga ik komend blok beginnen met een compleet Engels vak (ik zie het drama al aankomen, want presenteren en discussieren in het Engels hoort daar ook bij) en met een onbekend vak omdat ik heel erg twijfel tussen twee vakken: Rechtsfilosofie of Bedrijfseconomie? In het Notarieel Traject had ik geen keuzemogelijkheid, nu te veel… Het is dan ook nooit goed met mij he? ;)

Zo ren je nog hard om de bus te halen die je de dag ervoor ook al gemist hebt, zo lig je op de grond omdat je net keihard gevallen bent en met je hoofd op de tegels geknald bent. Ja mensen, ik zie er op dit moment uit alsof iemand zijn woede op me heeft gebotvierd en ik zou niet slecht staan in een schaal paaseieren. Er zit een mooi rood/blauw gekleurd paasei op mn wenkbrauw en mijn linkeroog is nu dus een tijdje werkeloos, mijn linkerhand is stijf en bloederig en ik loop met een been terwijl mijn rechterbeen er stijf achteraan sleept. En ik zal je zeggen, het doet verdomd pijn en het is verdomd klote. Maar ik heb er wel voor gezorgd dat de bus zware oponthoud had want iedereen stormde naar buiten om me te helpen en ik heb voor de eerste keer van mn leven in een ambulance gezeten.

Belangrijke les van vandaag: ik ren nooit meer voor een bus (tenminste, voorlopig niet want dat rennen zit er toch even niet meer in.